มีใครโหดเหี้ยมเกินนางแล ล้ว”
คำพูดมากมายลอยเข้าหูของอวิ๋นเสวี่ยซิน นางราวกับไม่ได้ยิน สีหน้าเป็นปกติ เพียงหันไปมองเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ และเอ่ยว่า “ศิษย์พี่ ข้าก็แค่ ยากจะหักห้ามใจตนเอง”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อไม่พูดอะไร เพียงขมวดคิ้วเล็กน้อย จ้องนางนิ่งๆ ครู่หนึ่ง
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ “รู้ทั้งรู้ว่าโม่เจ๋อเป็นคู่หมั้นของข้าแม่นางอวิ๋นก็ยังสารภาพรักต่อหน้าผู้คน นับว่ายากจะหักห้ามใจจริงๆ เพียงแต่ การยากจะหักห้ามใจของแม่นางอวิ๋นช่างเกินขอบเ เขตไปแล้ว แต่ข้าก็เข้าใจนะ ใครใช้ให้คู่หมั้นของข้าโดดเด่นขนาดนี้กันเล่า!”
