ับศิษย์พี่?”
ครั้นได้ยินอย่างนั้น เซวียนหยวนโม่เจ๋อหันไปมองเฟิ่งจิ่วตามจิตใต้สำนึกที่ตะลึงพรึงเพริด ด้วยกลัวว่าเฟิ่งจิ่วจะเข้าใจผิด สวรรค์รู้ว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นอย่างกะทันหันแค่ไหน? ตล ลอดเวลาที่ผ่านมานางไม่เคยแสดงออกเลย และเขาก็ไม่เคยคิดกับนางเช่นนี้แม้แต่น้อย
เฟิ่งจิ่วม้วนปอยผมที่สยายอยู่ตรงหน้าอกเล่นด้วยปลายนิ้ว อมยิ้มมุมปาก มองอวิ๋นเสวี่ยซินด้วยสายตาลึกซึ้ง ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเอื่อยเฉื่อย “แม่นางอวิ๋นสารภาพรักต่อหน้าคนตายห หลายสิบศพบนพื้นเช่นนี้ ช่างน่าตะลึงยิ่งนัก!”
ครั้นเฟิ่งจิ่วเอ่ยคำนี้ออกไป ฝูงชนที่กำลังตะลึงงันก็ได้สติกลับมา “นั่นสิ แม่นางคนนี้ดูบุคลิกไม่ธรรมดา ซ้ำยังหน้าตางดงามขนาดนั้น ไม่นึกเลยจะทำเรื่องอย่างนี้ได้ คนเราดูกัน นที่รูปร่างหน้าตาไม่ได้จริงๆ”
“มีอะไรน่าแปลก? เมื่อกี้เจ้าไม่เห็นหรือว่านางปลิดชีวิตของคนพวกนั้นโดยไม่กะพริบตาด้วยซ้ำ? ถึงจะเป็นอันธพาลชั้นต่ำ แต่ทันทีที่ลงมือก็สังหารพวกเขาแล้ว ไม่
