เขาอาจไปทำอะไรให้ภูตหมอไม่พอใจเข้า ไม่อย่างนั้นเขาจะกลายมาเป็นขอทานอย่างนี้ได้อย่างไร?
ทันใดนั้น สมองของเขานึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ขอทาน? ใช่แล้ว เหตุใดเขาจึงกลายเป็นขอทาน? เมื่อวานเขาเพิ่งเจอขอทานน้อยคนหนึ่ง จากนั้นก็พูดอะไรบางอย่างไม่ใช่หรือ?
นึกมาถึงตรงนี้ เขาตะลึงค้างไปทันที ในที่สุดเขาก็รู้แล้ว ในที่สุดเขาก็รู้แล้วว่าเหตุใดตนเองถึงถูกจับมาเป็นขอทาน ที่แท้เขาก็ทำให้ภูตหมอไม่พอใจเข้าแล้วจริงๆ!
นึกถึงคำพูดที่เขาพูดตอนเจอขอทานน้อยเมื่อวาน จากนั้นก็มองหน้าภูตหมอกับนายท่านที่อยู่ตรงหน้า แม้แต่ความคิดจะตายเขาก็มีแล้ว เหตุใดเขาจึงได้สมองช้าอย่างนี้นะ เพิ่งมานึกได้ป ป่านนี้!
เห็นเขายืนเปลี่ยนสีหน้าไปมาอยู่ตรงหน้า เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ ก่อนหันไปบอกเหลิ่งซวงที่อยู่ข้างหลังว่า “ยังมีขนมแป้งทอดอยู่อีกสองชิ้นไม่ใช่หรือ? ยกให้เขาไปเถอะ!”
เหลิ่งซวงก้าวออกมาหนึ่งก้าว ยื่นขนมแป้งทอดที่ยังมีควันร้อนๆ ให้ฮุยหลาง ตอนนี้นางรู้แล้วว่าที่แท้นายท่านก็ซื้อขนมแป้งทอดสองชิ้นนี้มาให้ฮุยหลางนั่นเอง
ฮุยหลางรับขนมแป้งทอดสองชิ้นไปก่อนจะร้องไห้ออกมา “นายท่าน ภูต
