ตอนที่ 2773 ไม่สะดวก
“โอ๊ย!”
ฮุยหลางถูกไม้กวาดตีหัวแตก เขากุมหัวกรีดร้องเจ็บปวด วิ่งหลบเป็นพัลวัน พลางตะโกนว่า “ก็แค่ซาลาเปาไม่กี่ลูกเองไม่ใช่หรือ? เวลาปกติให้คุณชายอย่างข้ากินข้ายังไม่กินเลย!”
“ยังจะมาคุณชายอีก! รีบไสหัวไปไกลๆ เลย!” เจ้าของร้านฟาดไม้กวาดไล่เขาออกไป ก่อนจะกลับเข้าร้าน ปากก็พร่ำด่าไปด้วย “เป็นแค่ขอทานยังมาแสร้งทำตัวเป็นคุณชายอีก? ถ้าเจ้าเป็นคุณชายข้าก็เป็นปู่ของเจ้าแล้ว”
ฮุยหลางถลึงตา “จะ เจ้าคอยดูเถอะ!” นี่สินะที่เขาเรียกว่าราชสีห์ตกอับยังสู้หมาไม่ได้ เจ้าของร้านเล็กๆ คนหนึ่งยังกล้ารังแกเขา?
ฮุยหลางเดินถือชามเก่าๆ จากไป แต่เขาเดินไปตามถนนใหญ่ แต่กลับไม่มีใครให้ทานเขาสักคน ผ่านไปหนึ่งวันเต็มๆ ไม่มีอะไรตกถึงท้องเขาแม้แต่น้อย เขาที่หิวโหยไม่มีแรงแม้แต่จะเดิน
หากกลิ่นอายพลังวิญญาณไม่ถูกผนึกไว้ก็ยังดี แต่นี่พลังวิญญาณก็ถูกผนึกแล้ว ความหิวโหยยิ่งเด่นชัด สุดท้ายทำได้เพียงกลับไปนั่งที่หัวมุมถนน มองถนนใหญ่ที่ผู้คนผ่านไปผ่านมา “สมัยนี้ขอทานก็ไม่ได้เป็นกันง่ายๆ เหมือนกันนะนี่ !”
ตอนหัวค่ำ เฟิ่งจิ่วออกจากห้อง เห็นเซวียนหยวนโม่เจ๋อยังอยู่ที่ลานบ้าน เธอมองเขาแวบหนึ่ง ถาว่า “ออกไปเดินเล
