มาให้ และเดินไปเดินมาต่อหน้าภูตหมอและนายท่านคงไม่ใช่เขาแล้ว
ในเรือนฝั่งตะวันตก อวิ๋นเสวี่ยซินในชุดสีขาวกำลังนั่งเติมน้ำมันในตะเกียงอยู่ข้างโต๊ะ ยามที่นางเห็นเปลวไฟลุกโชน เห็นแสงที่สว่างไสว ทำให้การมองเห็นในห้องชัดเจนขึ้นมา นางยิ้ มด้วยสีหน้าคาดเดาไม่ถูก ไม่รู้ว่ากำลังคิดสิ่งใดอยู่
ในอีกด้านหนึ่ง เฟิ่งจิ่วที่ออกจากจวนเฟิ่งไปที่ตระกูลน่าหลัน เธอกระโดดกำแพงเข้าไป หลบเลี่ยงสายตาคนในจวน มาถึงเรือนของเขา
หลังจากเดินผ่านค่ายกลที่เขาวางไว้ด้านนอกเข้ามาถึงลานบ้าน ก็ยังไม่เห็นใคร แต่เห็นไฟในห้องสว่างอยู่ จึงถามว่า “นอนหรือยัง?”
น่าหลันโม่เฉินที่อยู่ในห้องครั้นได้ยินเสียงของเฟิ่งจิ่วก็ตะลึงเล็กน้อย เขาวางตำราในมือลงแล้วเดินออกมา เมื่อเห็นเธอในชุดสีแดงที่นั่งดื่มสุราอยู่ข้างโต๊ะในลานบ้านก็เ เดินเข้าไปหา
“กลับมาตั้งแต่เมื่อใด?”
“วันนี้” เธอหยิบถ้วยสุราออกมาอีกหนึ่งใบ ก่อนจะรินให้เขาด้วย
“ทำไมถึงได้คิดจะมาดื่มสุรากับข้าที่นี่?” เขามองเธอแวบหนึ่ง ก่อนถามว่า “อารมณ์ไม่ดีหรือ
