?”
เฟิ่งจิ่วเหลือบมองเขาแวบหนี่ง “ใครบอกว่าข้าอารมณ์ไม่ดี? ข้ามาดื่มสุรากับเจ้าไม่ได้หรือ?” เธอยกถ้วยสุราขึ้นมาดื่มหมดในอึกเดียว ก่อนจะรินอีกครั้ง “ข้ามาถามเจ้าดู ว่าอาจารย ย์ของเจ้าให้ข้าไปทำอะไรที่เกะเซียนเฝิงไหลกันแน่?”
เธอดื่มสุราไปพลาง “ข้าไปอยู่ที่นั่นหลายเดือน เหมือนจะไม่ได้มีอะไรพิเศษ”
“เจ้าทะลวงขั้นสู่ระดับเซียนสวรรค์แล้ว” น่าหลันโม่เฉินเอ่นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เหตุใดจึงบอกว่าไม่มีอะไรพิเศษเล่า? จากที่ข้าดู กลิ่นอายรอบตัวเจ้าไม่เหมือนเดิมแล้ว คิดดูแล้วไม่ ใช่แค่วรยุทธ์ที่พัฒนาขึ้น จิตวิญญาณก็พัฒนาเช่นกัน”
“อืม ที่เจ้าพูดก็ถูก อย่างอื่นไม่รู้ แต่วรยุทธ์พัฒนาขึ้นแล้ว ตอนนี้ข้าเป็นผู้ฝึกตนระดับเซียนสวรรค์แล้ว เดิมทีนึกว่าจะหยุดอยู่ที่ระดับจักรพรรดิเซียนนานมาก กลับนึกไม่ถึง ว่ากินเม็ดบัวเม็ดหนึ่งจะทำให้พลังระเบิดออกมา สุดท้ายก็ทะลวงขั้นได้ในครั้งเดียว กลายเป็นผู้ฝึกตนระดับเซียนสวรรค์อย่างนี้”
เธอหมุนถ้วยสุร
