นแน่ ฉะนั้นข้าก็เลยคิดว่าจะหาโอกาสแฝงตัวเข้าไปอยู่ในกลุ่มของพวกนั้น หากทำอย่างนั้นก็จะสะดวกต่อการสืบและทำลายล้าง…” ยังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกเขาตัดบทก่อนแล้ว
“ไม่ได้!” เซวียนหยวนโม่เจ๋อขมวดคิ้วมองหน้าเธอ “อันตรายเกินไป ข้าไม่เห็นด้วย”
เฟิ่งจิ่วแย้ง “แต่ว่าหากไม่ทำอย่างนั้น ปล่อยไว้แบบนี้ก็ยิ่งอันตรายนะ”
“แต่อย่างไรก็ทำอย่างนั้นไม่ได้” เขามองเธอ เกลี้ยกล่อมว่า “หากพวกนั้นมาอีก ก็เผชิญหน้าตรงๆ ไปเลย ด้วยวรยุทธ์ระดับเซียนสวรรค์ของเจ้า ไม่จำเป็นต้องกลัวพวกนั้นเลยสักนิด!”
