อีก! จู่ๆ ก็มาอยู่บ้านข้าแล้ว”
เหลิ่งซวงอดเผยยิ้มออกมาไม่ได้ “เจ้าตำหนักคิดถึงนายท่านมาก”
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ “ข้ารู้ ข้าก็คิดถึงเขาเหมือนกัน ถึงได้กลับมาหาเงียบๆ แบบนี้ ที่จริง ข้ากลัวว่าการกลับมาที่นี่จะดึงดูดความสนใจของคนพวกนั้นมาที่นี่ ทำให้พวกเจ้าเดือดร้อนไปด้วย ”
เธอถอนหายใจ “ด้วยพลังของข้าตอนนี้ไม่ต้องกลัวพวกเขาแล้ว แต่หากพวกเจ้าต้องเผชิญหน้ากับพวกนั้น อย่างไรก็ต้องพ่ายแพ้อย่างไม่ต้องสงสัยแน่นอน”
“นายท่านไม่จำเป็นต้องกังวล ตอนนี้วรยุทธ์ของพวกข้าล้วนพัฒนาขึ้นแล้ว” เหลิ่งซวงบอก ขณะมองหน้าเธอ “อีกทั้งไม่ว่าจะเป็นที่หอยาสวรรค์หรือที่จวนของเราล้วนเพิ่มความเข้มงวดในก การคุ้มกันแล้ว นายท่านไม่จำเป็นต้องกังวลเกินไป”
“อืม เจ้าพักก่อนเถอะ! ข้าจะไปทำอะไรให้เขากินที่ห้องครัวหน่อย” เฟิ่งจิ่วบอก ก่อนจะลุกขึ้นเดินออกไป ตั้งใจว่าจะไปทำอาหารแล้วส่งไปให้เขากินหน่อย
หลังจากส่งเธอออกไป เหลิ่งซวงกลับเข้าห้อง
บ่าวรับใช้ในจวนเฟิ่งไม่ได้มีมากนัก หนำซ้ำล้วนผ่านการอบรมมาแล้ว ไม่ใช่คนธรรมดาจะเทียบได
