่เคยกลับมาก็พอ” เฟิ่งจิ่วเอ่ย ก่อนพูดอีกว่า “ข้ากลับมาครั้งนี้ไม่อยากให้ใครรู้ คนที่ เล่นงานข้ายังจับตาดูข้าอยู่ หากคนพวกนั้นรู้ว่าข้ากลับมา เดาว่าจะต้องตามมาที่นี่แน่”
ตู้ฝานกับเหลิ่งหวาชะงักเล็กน้อย “หมายความว่านายท่านไม่คิดจะแสดงตัวและกลับไปที่จวน?”
หากแสดงตัวและกลับไปที่จวน ในจวนมีคนมากปากก็มากตาม ยังมีอวิ๋นเสวี่ยซินอยู่ด้วย อย่างนั้นข่าวเรื่องการกลับมาของนางก็จะแพร่งพรายออกไปได้ง่ายๆ ไม่ใช่หรือ?
แต่หากไม่แสดงตัว อย่างนั้นนางจะกลับจวนด้วยสถานะใดเล่า?
“ตอนแรกตั้งใจว่าจะกลับมาเงียบๆ พักหนึ่ง แต่ในจวนมีอวิ๋นเสวี่ยซินเพิ่มมาอีกคนหนึ่ง ดูท่าคงต้องคิดใหม่อีกรอบ ขอเวลาให้ข้าคิดก่อนก็แล้วกัน!” เธอถอนหายใจ หน้าตาราวกับจนใจ
ทั้งสองกลับยิ้มออกมา ตู้ฝานถามว่า “นายท่าน เหตุใดท่านกลับมาเร็วเช่นนี้? พวกข้านึกว่าครั้งนี้กว่าท่านจะกลับมาก็คงครึ่งปี”
“จากที่นี่ไปหากคำนวณระยะทางไปกลับ และเวลาที่รออยู่ที่นั่นแล้ว บางทีอาจใช้เวลาประมาณครึ่งปี แต่ข้ามีแกนเคลื่อนย้ายที่ตาเฒ่าให้มา สามารถกลับมาที่นี่ได้อย่างอิสระ ประหยัดเวลา
