าได้ไม่น้อยเลยล่ะ” เธอเอามือชันแก้มขณะอธิบาย
“นายท่าน เกาะเซียนเฝิงไหลเป็นอย่างไรบ้าง? คนที่นั่นแข็งแกร่งหรือไม่? ท่านไปบันไดสู่แดนเซียนมาหรือยัง?” เหลิ่งหวาถามสิ่งที่อยากรู้อยู่ในใจ
“ก็มีสองตาหนึ่งปากเหมือนกัน ส่วนพลังน่ะหรือ พวกเขาไม่ได้พัฒนาพลังขึ้นไปทีละขั้นด้วยตนเอง ฉะนั้นโดยทั่วไปแล้วพลังของพวกเขาสูงกว่าคนที่นี่ แต่หากสู้กันขึ้นมาจริงๆ อย่างนั้น ก็พูดยากแล้ว”
เธอพึมพำ ก่อนเงียบแล้วเอ่ยขึ้นอีกว่า “ส่วนบันไดสู่แดนเซียนก็ไม่ได้ขึ้นกันง่ายๆ ขึ้นนั้นขึ้นไปแล้ว แล้วก็ขึ้นไปถึงขั้นสูงสุดแล้วด้วย เพียงก้าวเดียวข้าก็จะก้าวข้ามประตูนั นและจะไม่ได้กลับมาอีก”
ทั้งสองสายตาไหวระริก “ประตู? บนบันไดสู่แดนเซียนยังมีประตูด้วย?”
“มีสิ! ที่นั่นเป็นอีกโลกหนึ่งเลยล่ะ เพียงแต่ไม่ได้ดูให้ชัด แต่ตอนที่ข้าขึ้นไปถึง อีกฝั่งหนึ่งของประตูมีตาเฒ่าอยู่กลุ่มหนึ่ง พวกเขากลับมองออกว่าข้าเป็นผู้หญิง ยังบอกให้ข
