ตอนที่ 2757 เชิญกลับ
ครั้นเห็นว่าบนตั่งเตี้ยมีเด็กทารกกำลังนอนหลับอยู่อย่างสงบเสงี่ยม ดวงหน้าประณีตนั่น ดวงหน้ายามหลับที่ทั้งน่ารักและบริสุทธิ์นั่น ทำให้นางเห็นแล้วอดยิ้มไม่ได้ “เด็กน้อยน่า ารักจริงๆ”
เหลิ่งซวงยืนบังสายตาของนางอย่างแนบเนียน ก่อนเอ่ยด้วยเสียงเย็นชาว่า “ในเมื่อแม่นางอวิ๋นเป็นแขก อย่างไรก็อย่าเดินไปไหนมาไหนในจวนส่งเดชดีกว่า ที่นี่คือจวนเฟิ่ง มิใช่ว่าแข ขกสามารถเข้าออกได้ทุกที่”
“ขนมอบพวกข้าคงไม่กินแล้ว แม่นางอวิ๋นเชิญกลับเถอะ!” ไป๋ชิงเฉิงที่ยืนอยู่ข้างๆ เองก็เอ่ยขึ้นมาด้วย สีหน้าเรียบเฉย เห็นได้ชัดว่านางก็เหมือนกับเหลิ่งซวง ที่ไม่ได้รู้สึกดีกั บแขกที่เข้ามาพักในจวนเฟิ่งคนนี้แต่อย่างใด
หญิงชุดขาวได้ฟังเช่นนั้นก็ยิ้มน้อยๆ ราวกับไม่ใส่ใจ “ก็ได้! อย่างนั้นข้ากลับก่อนก็แล้วกัน” พูดจบ นางก็ไม่ได้รั้งอยู่ต่อ เพียงหันตัวเดินจากไป
ครั้นเห็นนางจากไป ไป๋ชิงเฉิงลังเลเล็กน้อย ก่อนจะถามขึ้นว่า “เหลิ่งซวง นา
