ยท่านยังไม่กลับมา หญิงแซ่อวิ๋นผู้นี้เอาแต่คอยตามคิดเจ้าตำหนัก จะเกิดปัญหาอะไรขึ้นหรือไม่?”
หญิงแซ่อวิ๋นผู้นี้ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ แม้พวกนางจะปฏิบัติต่อนางอย่างเย็นชา นางก็ทำตัวอ่อนโยนเหมือนไม่ใส่ใจ คนคนนี้แม้จะไม่แสดงความอันตรายให้เห็น แต่บางครั้งก็สามารถทำให้นา างรู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ
“กังวลว่าเจ้าตำหนักจะต้องตานางหรือ?”
เหลิ่งซวงถามด้วยสีหน้ำไร้อารมณ์ มองไป๋ชิงเฉิงแวบหนึ่ง ก่อนเอ่ยว่า “ในสายตาของเจ้าตำหนักมีแค่นายท่านเท่านั้น หญิงอื่นไม่มีโอกาสหรอก ถึงแม้นางจะปรากฏตัวต่อหน้าเจ้าตำหนักบ่อยๆ แต่นางไม่กล้าเผยความคิดแอบแฝงออกมาให้เห็นแม้แต่น้อย ขอเพียงนางหวั่นไหว แม้นายท่านจะยังไม่กลับมา เจ้าตำหนักก็จะส่งนางไปอยู่ดี”
นางไม่ถูกชะตากับผู้หญิงคนนี้ นั่นเพราะผู้หญิงคนนี้ราวกับสวมหน้ากากอันสมบูรณ์แบบไว้ ท่าทางไม่รู้ร้อนรู้หนาว แม้พวกนางจะพูดจาและปฏิบัติต่อนางอย่างเย็นชา นางก็ยังคงยิ้มแย้ม มเหมือนไม่ถือสา
ยามนี้นายท่านไม่อยู่ในจวน ผู้ห
