เหมือนเธออย่างนี้ คนพวกนั้นจะต้องอยู่บนเกาะเซียนเฝิงไหลเพื่อตามเธอต่ออย่าง งแน่นอน ในระหว่างนี้ เธออยากทำอะไรก็สามารถทำได้อย่างวางใจแล้ว
ด้วยเหตุนี้ เธอจัดการเรื่องหุ่นเชิดให้เรียบร้อย เพราะมีดวงจิตและเส้นผมของเธอ เธอจึงสามารถควบคุมการกระทำและคำพูดของพวกมันได้ หลังจากสะสางทุกอย่างเสร็จ เธอจึงหยิบแกนเคลื่อนย้ ายออกมา ในใจนึกถึงป่าแห่งหนึ่งที่อยู่นอกเมืองร้อยนที
เมื่อบังเกิดความคิด ประกายแสงวาบผ่าน เฟิ่งจิ่วหายตัวไปจากตรงนั้นทันที…
ในป่าหลังเวลาเที่ยงวันมีสายลมเย็นๆ พัดผ่าน ยามสาวเดินอยู่กลางป่า เพราะมีต้นไม้บดบังความร้อนจากแสงแดด จึงทำให้รู้สึกเย็นสบายขึ้นหลายส่วน
สายลมเย็นไล้ผ่านเบาๆ นกที่เกาะอยู่บนกิ่งไม้ส่งเสียงร้องเจื้อยแจ้ว ให้ความรู้สึกสงบสุขและสบายใจ
เฟิ่งจิ่วในสภาพขอทานเก็บกิ่งไม้กิ่งหนึ่งขึ้นมาจากในป่า และถือชามใบใหญ่ที่ไม่รู้เก็บมาจากที่ไหน เดินทอดน่องเข้าไปในเมือง…
