ตำราเกี่ยวกับหุ่นไม้เล่มหนึ่ง นั่งขัดสมาธิแล้วพลิกอ่าน ตั้งใจศึกเรื่องหุ่นเชิดอย่างจริงจัง…
สามวันต่อมา
เธอมัดหุ่นฟางขึ้นมาสิบตัว บนหุ่นฟางแต่ละตัวมีเส้นผมของเธอมัดติดไว้หนึ่งเส้น กอปรกับถ่ายดวงจิตเข้าไปหนึ่งสายด้วย
“กลายร่างเปลี่ยนรูป จงเปลี่ยน!”
สิ้นเสียงตวาดลั่นของเธอ เห็นเพียง หนึ่งในหุ่นฟางมีประกายแสงวาบผ่าน ไม่นาน เด็กหนุ่มที่สวมใส่เสื้อผ้าสีแดง รูปร่างหน้าตาเหมือนกับเธอทุกประการก็ปรากฏและกระพริบตาถี่ๆ มองเธออ อยู่ตรงหน้า
เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นตนเองที่เกิดจากการใช้วิชาหุ่นเชิดเสกขึ้นมา เธออดตะลึงงันไม่ได้ รู้สึกเพียงว่าเหมือนมาก เกรงว่าแม้แต่พวกโม่เจ๋อก็อาจจะดูไม่ออกว่าหุ่นเชิดนี้เป็นตัว ปลอม
“พูดอะไรสักอย่างสิ” เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ ก่อนเอ่ยกับคนตรงหน้า
“พูดอะไรเล่า? พูดกับตัวเองน่าสนุกตรงไหน?” หุ่นเชิดที่ใส่เสื้อคลุมสีแดงยอกย้อนเฟิ่งจิ่ว การตอบสนองของมันเรียกได้ว่าแทบจะเป็นไปโดยสัญชาตญาณ
เฟิ่งจิ่วตะลึงงัน ก่อนจะหัวเราะขึ้นมา “ดีๆๆ อย่างนี้แหละดีมาก” มีหุ่นเชิดที่เสกขึ้นมาให้มีรูปร่าง
