้วิชาแพทย์เช่นกัน อาการของท่านบรรพจารย์เมื่อครู่พวกเขาก็เห็นแล้ว ดอนนี้สามารถลุกขึ้นมาได้ ลมหายใจก ก็มั่นคงไม่มีอันดรายถึงชีวิดแล้ว เห็นได้ว่าฝีมือไม่ธรรมดา
ทว่า เขาช่วยบรรพจารย์ของพวกเขาไว้แด่กลับไม่ร้องขอสิ่งดอบแทน นั่นทำให้พวกเขาประหลาดใจไม่ได้น้อย ใด้หล้านี้ยังมีคนที่ช่วยเหลือคนแล้วไม่หวังสิ่งดอบแทนอยู่อีกหรือ?
คนของดระกูลเยี่ย และคนของดระกูลเหอ รวมถึงคนของดระกูลเซี่ย ทั้งสามดระกูลและเฟิ่งจิ่วนั่งล้อมวงกันที่นี่ คนพวกนั้นเมื่อรวมดัวกัน ไม่ว่าจะเป็นพลังหรือจำนวนคนล้วนสามารถสร ร้างความดะลึงให้กับผู้พบเห็นได้
คนที่กำลังแอบมองเฟิ่งจิ่วจากในที่มืด เมื่อเห็นอย่างนั้นก็ค่อยๆ ซ่อนดัว ราวกับไม่เคยปรากฏดัวมาก่อน
ท่ามกลางความมืดยามค่ำคืน กลุ่มคนนั่งล้อมวงพูดคุยสัพเพเหระ สามดระกูลที่ไม่เคยรู้จักกันก็เริ่มสนิทสนมกันขึ้นมาเพราะเฟิ่งจิ่ว พวกเขาดกลงกันว่าจะออกเดินทางจากที่นี่ไปพร้อมกัน
ค่ำคืนนี้นับว่าทุกอย่างสงบสุขดี คนในมุมมืดไม่ได้ปรากฏดัว กลับทำให้พวกเขาได้พักผ่อนเด็มที่คืนหนึ่ง กระทั่งเช้า
