าๆ มองประตูที่ว่างเปล่าตรงหน้าแวบหนึ่ง เพียงเสียดายที่มันว่างเปล่าจนมองไม่เห็นอะไรเลย
เธอในตอนนี้ไม่รู้เลยว่า ด้านหลังของประตูที่ว่างเปล่านั่น ในสถานที่ที่เธอมองไม่เห็นแห่งนั้น มีคนกลุ่มหนึ่งกำลังนั่งอยู่บนก้อนเมฆและจ้องพิจารณาเฟิ่งจิ่วที่กำลังยืนอยู่อีก กฟากของประตู
ชายชราหนึ่งในนั้นลูบหนวดด้วยท่าทางยินดีอย่างปิดไม่มิด “นึกไม่ถึงเลยจริงว่าปีนี้จะมีคนขึ้นบันไดสู่แดนเซียนได้สำเร็จ หนำซ้ำยังเป็นแค่เด็กหนุ่มอายุน้อยคนหนึ่ง ช่างเหนือควา ามคาดหมายจริงๆ”
“เจ้าน่ะแก่แล้วสายตาพร่าเลือนจริงๆ นั่นเด็กผู้หญิงชัดๆ ใช่เด็กหนุ่มเสียที่ไหน?”
ผู้ฝึกตนข้างๆ ที่ดูเหมือนอายุเพียงหกสิบเจ็ดสิบคนหนึ่งเอ่ยขึ้น แม้เขาจะดูเหมือนเด็ก แต่กลับมีอายุมากที่สุดในกลุ่ม เพียงแต่ยิ่งวรยุทธ์สูง ก็สามารถทำให้ตนเองหยุดอยู่ในช่วงอา ายุที่ต้องการได้ตามต้องการ ด้วยเหตุนี้เขาจึงดูเหมือนเด็กคนหนึ่ง
“ผู้หญิงหรือ?”
หญิงสาวหน้าตางดงามที่อยู่ข้างๆ เอ่
