มาทำอะไรที่นี่กันแน่นะ? บันไดสู่แดนเซียนก็ขึ้นมาแล้ว ดอกบัวสีทองนั่นก็…เดี๋ยวนะ นั่นคือดอกบัวทองนี่! ดอกบัวทองที่อยู่ในบ่อในห้วงมิติของเ เธอ จะมีดอกบัวเทวะโบราณที่โม่เฉินพูดถึงรวมอยู่ด้วยหรือไม่นะ?
ฝีเท้าของเธอสะดุดเล็กน้อย ราวกับเข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมา เรื่องสำคัญที่สุดในการมาที่บันไดสู่แดนเซียนแห่งนี้คงเป็นดอกบัวทองนี้กระมัง? แม้จะให้เธอมาขึ้นบันไดสู่แดนเซียนจริง งๆ ตอนนี้เธอก็ขึ้นมาแล้ว แล้วก็รู้สึกว่าข้างบนนี้ไม่ได้มีอะไรพิเศษหรือแปลกใหม่แต่อย่างใด
ทอดมองไปข้างหน้า บันไดสู่แดนเซียนทอดยาวไร้จุดสิ้นสุด เธอสาวเท้าเดินหน้าต่อไป เมื่อเวลาผ่านไป ก็เริ่มเข้าใกล้จุดหมายปลายทางมากขึ้นเรื่อยๆ กระทั่งเธอมาถึงจุดสิ้นสุดของบันได มอง งบันไดขั้นสุดท้ายและบานประตูที่ว่างเปล่าราวกับไม่มีอยู่จริงตรงหน้านั่น เธอกลับหยุดเดิน ไม่ได้ยกเท้าเพื่อก้าวข้ามขั้นสุดท้ายไป
“นี่ก็คือจุดสูงสุดของบันไดสู่แดนเซียนแล้วหรือ? ก็เท่านี้เอง” เธอพึมพำเบ
