สองลูกออกจากห้วงมิติมากิน ยื่นหนึ่งในนั้นให้ชายชรา “เอ้า กินผลไม้ให้ชุ่มคอสักหน่อยเถอะ”
ชายชราขยับกลีบปาก แต่กลับไม่รู้จะพูดอะไรดี สุดท้ายก็รับผลไม้ไป เอ่ยขอบคุณคำหนึ่ง ก่อนจะเดินหน้าต่อไป
เฟิ่งจิ่วกินผลไม้ไปพลาง สาวเดินขึ้นบันไดไปพลาง ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าใด ด้านหน้าไม่มีคนให้เห็นแล้ว…
………………………………….
ตอนที่ 2744 จุดสูงสุด
เธอหันไปมองข้างหลัง เห็นเพียงหมอกควันสีขาว ไม่เห็นชายชราและคนอื่นๆ อีกแล้ว หรือว่าหลงเข้ามาในดินแดนแห่งภาพลวงตาแล้ว? เธอครุ่นคิดในใจ แต่ก็รู้สึกว่าไม่น่าจะใช่ ที่ที่เธอ ยืนอยู่ในตอนนี้น่าจะเป็นช่วงหลังของบันไดสู่แดนเซียนแล้ว คนที่มาถึงที่นี่เดาว่าคงมีไม่กี่คนเท่านั้น ชายชราคนนั้นคงกลับลงไปนานแล้วกระมัง?
เธอเดินขึ้นไปข้างบน พลางคิดในใจว่า ‘จากที่ได้ยินมา บันไดสู่แดนเซียนนี้เชื่อมต่อกับอีกสถานที่หนึ่ง หากเธอขึ้นไปจริงๆ นั่นก็เท่ากับว่า…’
นึกมาถึงตรงนี้ หัวใจอดสั่นไหวไม่ได้ บอกตามตรง สหายและคนในครอบครัวล้วนไม่ได้อยู่ที่นี่ หากจะให้เธอจากไปอยู่ที่อื่นเพียงลำพัง เธอไม่อยากไป
เพียงแต่ ผู้เฒ่าเทียนจีให้เธอ