ความรู้สึกเจ็บปวดราวกับถูกก้อนหินขว้าง กลิ่นอายพลังวิญญาณในร่างกายใช้การไม่ได้ในเวลานี้ ไม่ สามารถป้องกันการโจมตีจากลมฝนเหล่านั้นได้
เธอรู้แค่ว่า ลมฝนกระหน่ำใส่ตัว เส้นผมสีหมึกเปียกแนบแก้ม เสื้อคลุมสีแดงก็แนบติดตัวเช่นกัน เพราะเสื้อผ้าเปียกไปหมด การเดินจึงลำบากขึ้น
ทว่า เธอไม่ได้หยุดก้าวเดิน เพราะไม่รู้ตั้งแต่เมื่อใดที่ขั้นบันไดด้านหลังของเธอเริ่มเลือนหายไป ราวกับหากเธอหยุดเดินเมื่อใดก็จะตกลงไปทันที ด้วยเหตุนี้ แม้เธอจะไม่ได้เดินหน้าเร ร็วนัก แต่เธอยังก็ยังคงก้าวเดินต่อไปเรื่อยๆ
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด ลมแรงและสายฝนที่กระหน่ำเทลงมาหยุดลงแล้ว สิ่งที่ปรากฏขึ้นมาแทนที่กลับเป็นดวงอาทิตย์อันร้อนระอุ ราวกับดวงอาทิตย์กำลังสาดส่องอยู่แค่เหนือหัวเธอเท่าน นั้น อากาศอันร้อนระอุทำให้เสื้อผ้าและเส้นผมสีหมึกของเธอแห้งในพริบตา ไอร้อนระเหยอยู่กลางอากาศ
เสื้อผ้าที่เคยเปียกแนบเนื้อตัวแห้งแล้ว แต่กลับมีเหงื่อไหลออกมาแทน เหงื่อแต่ละหยดไหลย้อยลงไปข้างล่าง
