เหงื่อที่แผ่นหลังก็ไหลชุ่มเสื้อผ้าไปหมด ลำคอของเธอแห้งผากมาก ขณะที่ล ล้วงเข้าไปในห้วงมิติเพื่อจะเอาน้ำ กลับค้นพบว่าหยิอะไรไม่ได้เลย
เธอชะงักงันไปเล็กน้อย ก่อนจะเดินหน้าต่อไป บนเส้นทางนี้ ราวกับไม่มียามราตรี เธอเหมือนเดินมาเนิ่นนานเหลือเกิน แต่ก็ยังไม่ถึงจุดหมายปลายทางเสียที
พลังงานในร่างกายของเธอถูกเผาผลาญไปมหาศาล ฝีเท้าค่อยๆ ช้าลง ในเวลานี้เอง อากาศบนบันไดเปลี่ยนไปอีกครั้ง ไม่กี่อึดใจก่อนยังมีดวงอาทิตย์อันร้อนระอุลอยสูงอยู่กลางหัว แผดเผาจนเธ ธอแทบลืมตาไม่ขึ้น แต่พริบตาเดียวก็ราวกับร่วงหล่นไปในดินแดนน้ำแข็ง หิมะโปรยปรายไปทั่วทิศ
หิมะตกหนักขึ้นเรื่อยๆ ความหนาวเย็นกัดกินลึกเข้าไปถึงกระดูก แม้แต่เส้นทางใต้เท้าก็ยังถูกชั้นหิมะหนาๆ ปกคลุม เธอที่รู้สึกลำคอแห้งผากจนทนไม่ไหวต้องก้มเอามือกอบหิมะขึ้นมาหน นึ่งกำมือ ทว่า เธอยังไม่ทันเอาหิมะเข้าปาก ก็เห็นหิมะในมือหายวับไปต่อหน้าต่อตา
