ชุดหนึ่งออกมา ก่อนจะยื่นสีขาวให้เฟิ่งจิ่ว
เฟิ่งจิ่วไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงนั่งลงบนท่อนไม้กลมที่ถูกเหลาอย่างเกลี้ยงกลมแล้ว จากนั้นก็หยิบหมากสีขาวตัวหนึ่งขึ้นมาวาง เริ่มเล่นหมากรุกกับชายชรา ตอนแรกที่พวกเขาวางหมาก ก สีหน้าของชายชรายังเป็นปกติ ความเร็วในการวางหมากก็ไม่นับว่าช้า ทว่าเมื่อหมากบนกระดานถูกวางมากขึ้นเรื่อยๆ ความเร็วของเขาช้าลงอย่างเห็นได้ชัด
ก็เหมือนกับตอนนี้ ที่ถึงตาเขาแล้ว แต่เขากลับหยิบหมากตัวหนึ่งค้างไว้อย่างครุ่นคิด ผ่านไปครู่หนึ่งแล้วก็ยังไม่วางหมากสักที เฟิ่งจิ่วเองก็ไม่รีบ เพียงมองดูอยู่เงียบๆ สุดท้าย ยเห็นเขาวางหมากช้ามากจริงๆ จึงเอาสุราออกจากห้วงมิติ ถามเขาว่า “สหายผู้เฒ่า ดื่มสักถ้วยหรือไม่?”
“ไม่ล่ะๆ ข้ายังคิดไม่ตกว่าจะวางหมากตัวนี้อย่างไรดี!” ชายชราตอบโดยไม่เงยหน้า ครุ่นคิดอยู่นานมาก ในที่สุดก็วางหมากสักที ขณะกำลังจะเงยหน้าบอกเด็กหนุ่มตรงหน้าว่าถึงตาเขาแล้ว กลับเห็
