ตอนที่ 2729 คุณชายจิ่ว
“นั่งเถอะ! ฟ้าสางแล้วค่อยออกเดินทาง” เฟิ่งจิ่วบอกขณะโยนน้ำเต้าหยกขาวในมือเล่น ไม่มองหน้าพวกเขาอีก
ชายวัยกลางคนได้ยินก็โบกมือสั่ง ให้พวกคนข้างหลังพักผ่อนอยู่ที่นี่ ด้วยเหตุนี้ กองไฟอีกหนึ่งกองจึงถูกก่อขึ้นมา หนึ่งในนั้นยังร่ายค่ายกลป้องกันรอบๆ บริเวณนี้ด้วย
“ข้าแซ่เหอ ชื่อซู เจ้าชื่ออะไรหรือ?” ชายวัยกลางคนถาม เดินมานั่งข้างกองไฟตรงหน้าเด็กหนุ่ม
“เรียกข้าว่าคุณชายจิ่วก็ได้” เฟิ่งจิ่วตอบโดยไม่เงยหน้า
เหอซูพยักหน้า “คุณชายจิ่ว เจ้าอยู่ที่นี่คนเดียว ไม่ทราบจะไปไหนหรือ?”
เฟิ่งจิ่งเงยหน้ามองเขาแวบหนึ่ง กลีบปากมีรอยยิ้มเบ่งบาน ก่อนพูดอย่างทีเล่นทีจริงว่า “ว่างก็เลยออกท่องเที่ยวไปทั่ว”
คนของตระกูลเหอตะลึงงัน ว่างก็เลยออกท่องเที่ยวไปทั่วงั้นหรือ? ใครจะไปเชื่อกันเล่า! ที่นี่ไม่ใช่สถานที่ที่จะมาเที่ยวเล่นได้ หากไม่ระวังแค่นิดเดียวก็อาจต้องตายอยู่ในนี้
ทว่า ขณะที่เหอซูยังอยากจะถามอะไรอีก ก็เห็นเด็กหนุ่มตรงหน้าเอาน้ำเต้าหยกขาวห้อยเอว จากนั้นก็เอนตัวพิงต้นไม้ข้างหลังหลับไปแล้ว ครั้นมองไปที่ต้นไม้ต้นนั้นที่ลำต้นเคยมีหนามแหลม แต่เวลานี้กลับถูกตัดออกจนเรียบหมดแล้ว ต้นไม้ทั้งต้นก็ดูเหี่ย
