ตอนที่ 2727 คนเดียว
เธอเดินต่อไปข้างหน้า เมื่อความมืดแผ่ปกคลุมท้องฟ้าและยามราตรีมาเยือน กลับยังเดินไม่พ้นป่าผืนนี้อีก เธอจึงหาที่พัก นั่งลงก่อกองไฟ
ท่ามกลางป่าต้นไม้สีแดงที่เย็นเยียบและเงียบสงัด ไร้ซึ่งสรรพเสียง มีเพียงกองไฟกองเดียวที่ลุกโชติช่วงอยู่ในป่า และเฟิ่งจิ่วในชุดสีแดงที่นั่งอยู่ข้างกองไฟรามกลับเป็นหนึ่งเดียวก กับรอบข้าง หากไม่เพ่งมองอย่างละเอียด แทบมองไม่ออกว่าตรงนั้นมีคนนั่งอยู่
คนกลุ่มหนึ่งที่เดินอยู่ในป่า เห็นเปลวไฟที่กำลังลุกโชติช่วงอยู่กลางป่ารางๆ หัวหน้ากลุ่มหันไปพูดกับคนข้างหลัง “ทางนั้นเหมือนมีเปลวไฟ มีคนพักอยู่ในป่าในเวลากลางคืนอย่างนี้? ?”
“ใครกันที่ไม่รักชีวิต กล้าพักในนี้? ช่างไม่กลัวตายเลยจริงๆ!” ชายฉกรรจ์ที่อยู่ข้างหลังว่า เขาชะโงกหน้ามองไปทางนั้น
“พวกเราเดินวนในป่าผืนนี้มาก็หลายวันแล้ว ยังหาทางออกไม่ได้เลย เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน! ลองไปดูกันว่าคนที่อยู่ข้างหน้านั่นเป็นใคร ดูว่ากลุ่มของพวกเขารู้ทางออกจากป่าผืนนี้ห
