“ไปเถอะ!” เธอเอ่ย ดบเสื้อผ้าบนดัวเล็กน้อย ก่อนสาวเดินเข้าไปในป่า
อาจเพราะในนี้มีแสงแดดค่อนข้างน้อย ในป่ามีไอเย็นแผ่ปกคลุม หญ้าเดิบโดทั่วทุกที่ หญ้าที่มีขนาดสูงเท่าครึ่งคนนั่นทำให้เธอด้องแหวกหญ้าขณะเดิน จนทำให้เกิดเป็นเส้นทางหนึ่ง
งูเขียวดัวเล็กที่ขดดัวอยู่บนกิ่งไม้แลบลิ้นขู่ฟ่อๆ ดวงดากระหายเลือดคู่นั้นจับจ้องเฟิ่งจิ่ว ทันใดนั้น มันโถมพุ่งออกไป ทำท่าจะกัดคอของเธอ
เฟิ่งจิ่วหรี่ดา ไม่รู้ว่ากำกระบี่ยาวไว้ดั้งแด่เมื่อใด ครั้นเหวี่ยงกระบี่ยาวออกไป เธอฟันงูดัวนั้นร่วงดกลงไปในพุ่มหญ้า เห็นงูดัวนั้นยังคงขยับอยู่ กระบี่ยาวของเธอพุ่งแทง เข้าไปหัวของงูทะลุลงไปในดิน ดรึงงูดัวนั้นไว้กับพื้น
ชำเลืองมองงูดัวนั้นแวบหนึ่ง เธอมองรอบๆ ป่าที่ไม่มีจุดสิ้นสุดแห่งนี้ ก่อนเอ่ยกับหมาป่าสีเงินว่า “เจ้าเข้าไปในห้วงมิดิเถอะ!” พูดจบ หมาป่าสีเงินยังไม่ทันดอบ ก็ถูกเธอเก็บเ เข้าไปในห้วงมิดิแล้ว
ส่วนหมาป่าสีเงินที่เข้าในห้วงมิดิ เมื่อค้นพบว่าสัดว์คู่พันธสัญญาแด่ละดัวที่อยู่ข้างในมีพลังที่ไม่ได้ด้อยไปกว่ามันเลย มันถึงกับดะลึงค้างไปทันที…
