กูลหร่วนแต่กลับถูกปฏิเ เสธจึงได้ปรักปรำเขาเช่นนี้?
นึกถึงคำพูดที่ผู้นำตระกูลหร่วนเสนอเมื่อครู่ว่าจะให้เฟิ่งจิ่วเข้าไปเป็นทาสให้ตระกูลหร่วน ชั่วขณะหนึ่ง ทุกคนพลันกระจ่างขึ้นมาทันที เด็กหนุ่มธรรมดาไม่มีทางทำให้พวกเขาลงทุนลงแ แรงขนาดนี้แน่ หรือว่าเด็กหนุ่มคนนี้จะมีอะไรที่ไม่ธรรมดาอยู่?
ชั่วขณะหนึ่ง สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่เด็กหนุ่มคนนั้น เขาเอายาสัจจะออกมาได้อย่างง่ายดาย พวกเขาที่อยู่ที่นี่ไม่เคยได้ยินชื่อยาชนิดนี้มาก่อน แต่เห็นได้ชัดว่าประสิทธิภาพยอดเยี ยมมาก เพิ่งจะกินไปไม่นาน คุณหนูหร่วนซื่อก็พูดเรื่องของตนเองออกมาจนสิ้น สำหรับตระกูลใหญ่ ยาอย่างนี้นับว่าเป็นของดีจริงๆ
“เหอะ! เจ้าช่างไร้ยางอาย! เสี่ยวจิ่วเป็นคนดีขนาดนั้น เขายังเคยช่วยเหลือเจ้า รักษาโรคร้ายของเจ้า เจ้ากลับมุ่งร้ายปรักปรำเขา!” เซี่ยซือซือพุ่งตัวเข้าไปอย่างเดือดดาล หากไม่ใช่เซี่ย ยอวี้ถังดึงไว้ เดาว่านางคงวิ่งเข้าไปตีคนแล้ว
“อะไรนะ? เด็กหนุ่มคนนี้รักษาโรคของคุณหนูหร่วนสี่หรือ? อย่างนั้นก็เรียกว่าตอบแทนบุญคุณด้วยความแค้นน่ะสิ!”
………………………………….
