น ท่านปู่ของนาง ท่านพ่อของนาง พี่ชายของนาง พี่สาวของนาง พวกเขาเพียงยืนมองอยู่อย่างนั น มองอย่างรังเกียจเหมือนคนแปลกหน้า ไม่มีใครช่วยนางได้ ไม่มีเลย
ทันใดนั้น นางหยุดร้องไห้แล้วคลานไปหาเฟิ่งจิ่ว “พี่ชายเสี่ยวจิ่วๆ ข้าผิดไปแล้ว ข้าผิดไปแล้วจริงๆ ข้าไม่ควรคิดร้ายต่อเจ้า แต่ว่า แต่ว่าข้าไม่มีทางเลือก ข้าไม่มีทางเลือกจริงๆ พ พี่ชายเสี่ยวจิ่วช่วยข้าด้วยเถอะ ช่วยข้าด้วย! ท่านปู่จะจับข้าเป็นหลูติ่งเพื่อใช้ให้ลูกหลานที่โดดเด่นในตระกูลฝึกวรยุทธ์ พวกเขาจะจับข้าไปขัง ข้ากลัว ข้ากลัวมากพี่ชายเสี่ยว วจิ่ว…”
ครั้นได้ยินคำพูดนั้น หัวใจของเฟิ่งจิ่วสะดุดไหว ราวกับผิวน้ำทะเลสาบที่เงียบสงบถูกหินก้อนหนึ่งขว้างลงไป เกิดเป็นริ้วคลื่นกระจายออกไป เฟิ่งจิ่วขมวดคิ้ว นัยน์ตาพลันแปรเปลี่ยนเ เป็นเยือกเย็น เพราะนางกินยาสัจจะเข้าไป เฟิ่งจิ่วจึงรู้ว่าตอนนี้คำพูดของหร่วนซื่อเป็นเรื่องจริง
หลูติ่ง[1]? เพราะนางเกิดมาก็มีพื้นฐานร่างกายเป็นหลูติ่ง ครอบครอบของนางจึงจะจับนางขังเพื่อใช้เป็นหลูติ่งงั้นหรือ? กระทั่งรีดเลือดออกมาจนหยดสุดท้าย?
นาทีนี้ ในที่สุดเธอก็เข้าใจแล้ว เหตุในเวลาเพียงไม่กี่วัน เด็กสาวที่เคยว่าง่ายและใจดีจึงได้ก
