ใจไม่ได้ “พี่ชายกัว! ขอบคุณพี่ชายกัวมาก” เมื่อกี้นางได้ยินว่าพวกเขามาแล้ว นางยังไม่ทันได้ไปพบเขาเลย!
“ไม่เป็นไรใช่หรือไม่?” กัวซิ่นหนิงถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
“ไม่เป็นไร” เซี่ยซือซือยิ้มกว้าง
“เหตุใดไม่เห็นเฟิ่งจิ่วเลย?” เขาถาม
“อ๊ะ! เสี่ยวจิ่วอยู่กับคุณหนูสี่หร่วน เสียงนั้นเป็นเสียงของคุณหนูหร่วนสี่ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พวกเรารีบไปดูกันดีกว่า” เอยจบ นางดึงมือเขาไปทางเรือนหลังอย่างไม่ลังเล
กัวซิ่นหนิงได้ยินนางพูดก็ตะลึงเล็กน้อย เฟิ่งจิ่วอยู่กับคุณหนูสี่หร่วนที่เรือนหลัง?
ขณะเดียวกัน เซี่ยอวี้ถังที่กำลังมุ่งหน้าไปยังเรือนหลังพอได้ยินเสียงกรีดร้อง ก็อดสบถไม่ได้ “ข้าว่าแล้วเชียว คนของตระกูลหร่วนมาจะต้องมีแต่เรื่องไม่ดีแน่ๆ!”
ทว่า เมื่อทุกคนมาถึงเรือนหลัง และเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างชัดเจน ต่างก็อดตะลึงงันไม่ได้ ผ่านไปครู่หนึ่งแล้วก็ยังดึงสติกลับมาไม่ได้
เด็กสาวในชุดกระโปรงฉีกขาดท่าทางแตกตื่นลนลานขดตัวอยู่ที่ด้านหนึ่งของลานหน้าบ้าน ส่วนอีกหนึ่งคนที่อยู่ในลานหน้าบ้าน ซึ่งก็คือเด็กหนุ่มชุดเขียวกลับนั่งกินสุราอาหารอยู่ที่ โต๊ะหินด้วยท่าทางเรียบเฉย ท่าทางที่เหมือนบอกว่าไม่เกี่ยวอะไรกับเขาทำให
