ตอนที่ 2709 ไม่พอใจ
หร่วนหรูอวิ๋นมองเขา ไม่เข้าใจความหมายของเขา นี่ตกลงว่าเห็นด้วย? หรือไม่เห็นด้วย? ด้วยเหตุนี้ นางจึงก้มหน้า ม้วนชายชุดกระโปรงของตนเองเล่น “พี่ชายเสี่ยวจิ่ว ข้าถูกรับตัวออก กมาจากป่าไผ่แล้ว ตอนนี้คนในตระกูลดีกับข้ามาก ผู้นำตระกูลยังบอกว่าของที่ให้ข้าต้องเป็นของที่ดีที่สุด ตอนนี้ข้าอยู่ในเรือนหลักมีคนไปเยี่ยมข้าบ่อยมาก พวกเขาอยู่คุยกับ บข้า ยังให้ของขวัญข้าด้วย
ข้ารู้ว่าหากไม่ใช่เพราะพี่ชายเสี่ยวจิ่ว ตอนนี้ข้าจะต้องยังอยู่ในป่าไผ่แน่ๆ” เอ่ยไป นางก็เหมือนกับนึกอะไรขึ้นมาได้ เงยหน้ามองเฟิ่งจิ่ว “พี่ชายเสี่ยวจิ่ว อาจารย์ของข้า อาจา ารย์ของข้าถูกท่านบรรพจารย์ฆ่าแล้ว ในสองคืนก่อนนี้เอง ท่านบรรพจารย์กับผู้นำตระกูลไม่รู้ว่าใช้วิธีใด พวกเขาฆ่าท่านอาจารย์แล้ว”
นางก้มหน้า “เรื่องนี้คนนอกไม่มีใครรู้ พวกเขาไม่ปล่อยให้ข่าวเล็ดรอดออกไป อาจารย์ที่เก่งกาจของข้าก็ตายไปอย่างนั้นเอง”
เฟิ่งจิ่วฟังเงียบๆ สายตาสงบนิ่งมองดูเด็กสาวขณะเล่าเรื่อง สีหน้าของนางดูเศร้าสร้อยเล็กน้อย เดี๋ยวก็ถอนหายใจ เดี๋ยวก็ดูโศกาอาดูร
“พี่ชายเสี่ยวจิ่ว…” นางเพิ่งจะเอ่ยปาก เฟิ่งจิ่วก็ตัดบทก่อนแล้ว
“พวกเราเคยเจอกันแค