ตอนที่ 2710 บิดเบี้ยว
“ไม่ใช่ข้าเปลี่ยนไป แต่เพราะตอนนี้ฐานะและตำแหน่งของข้าไม่เหมือนเดิมแล้ว ข้าชอบข้าในตอนนี้ คนในตระกูลล้วนชอบข้าที่เป็นอย่างนี้” หร่วนหรูอวิ๋นเอ่ย นางมองเฟิ่งจิ่ว “เจ้าจะช ช่วยข้าใช่หรือไม่? เจ้าเคยช่วยข้าแล้ว ยังช่วยข้าได้อีก”
เฟิ่งจิ่วส่ายหัว “ข้าช่วยเจ้าไม่ได้ แล้วก็ไม่อยากช่วย เจ้าไปเสียเถอะ!” เฟิ่งจิ่วไม่มองนางอีก เพียงรินสุราดื่ม ตั้งใจว่าหลักงานเลี้ยงเลิก เธอจะให้ของขวัญวันเกิดแก่ฮูหยินคนงา าม จากนั้นก็จะออกเดินทางแล้ว
หร่วนหรูอวิ๋นก้าวเข้ามา “ไม่ เจ้าช่วยข้าได้! ขอแค่เจ้าตามข้าไปที่ตระกูลหร่วนก็พอแล้ว แทนที่เจ้าจะอยู่เป็นหัวหน้าผู้ดูแลที่ตระกูลเซี่ย ไปตระกูลหร่วนกับข้าไม่ดีกว่าหรือ?”
เฟิ่งจิ่วกินอาหารของตนเองไปเงียบๆ ไม่สนใจนาง แต่หมาป่าสีเงินที่นอนหมอบอยู่ด้านหนึ่งในลานสวนเห็นเหตุการณ์ ดวงตาฉายแววเหี้ยมโหด
มนุษย์คนนี้ช่างบังอาจนัก กล้าพูดจาเช่นนี้กับนายของมัน
“หากเจ้ายังไม่ไป ข้าจะให้คนมาเชิญเจ้าออกไป ถึงตอนนั้นเกรงว่าเจ้าจะเสียหน้า” เฟิ่งจิ่วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ลอบส่ายหน้ากับตนเองเงียบๆ ใจคนเปลี่ยนง่าย และโลภจนน่ารังเกียจ
ได้ยินอย่างนั้น หร่วนหรูอวิ๋นสีหน้าเปลี่ยน
