นางอารมณ์พลุ่งพล่าน สายตาก็แปรเปลี่ยนเป็นโกรธเกรี้ยว นางแผดเสียงใส่เฟิ่งจิ่ว “เหตุใดเจ้าไม่ช่วยข้า? ทั้งที่เจ้าช่วยข้าได้แท้ๆ เจ้าคว วรจะช่วยข้า!”
เสียงที่แผดออกมาแฝงไว้ด้วยอารมณ์อันพลุ่งพล่านและความโกรธ ทำให้เฟิ่งจิ่วตะลึงงัน มองนางด้วยความตกใจ คนเราเปลี่ยนแปลงง่ายก็แล้วไป เหตุใดจิตใจก็เปลี่ยนเป็นบิดเบี้ยวไปถึงขนาดนี้ ด้วย? ผ่านไปแค่ไม่กี่วันก็ทำให้คนคนหนึ่งเปลี่ยนไปขนาดนี้เชียวหรือ?
หรือว่าท่าทางต่ำต้อยที่เคยเห็นเป็นเพียงด้านเดียวของนางเท่านั้น ตอนนี้ต่างหากที่เป็นนิสัยที่แท้จริงของนาง นางในตอนนี้มีตระกูลคอยปกป้อง มีการปฏิบัติพิเศษจากผู้นำตระกูล ฉะนั้ นอีกด้านหนึ่งจึงค่อยๆ เผยออกมา?
ทว่า สิ่งที่ทำให้เธอตกใจยิ่งกว่าคือหลังจากนี้ นางจ้องหน้าเฟิ่งจิ่ว เผยรอยยิ้มประหลาดออกมา จู่ๆ นางก็ฉีกเสื้อผ้าของตนเองจนขาด
เสียงเสื้อผ้าฉีกขาดดังขึ้น ทำให้เสื้อผ้าที่ทำจากวัสดุชั้นดีขาดไม่เหลือชิ้นดี ชุดกระโปรงสวยๆ กลับถูกทำลายไปทั้งอย่างนั้น
หร่วนหรูอวิ๋นมองเฟิ่งจิ่วที่กำลังมองนางด้วยสีหน้าตกตะลึง นางกลับหัวเราะในลำคอขึ้นมา “แม้จะเป็นผู้ดูแล แต่ก็เป็นเพียงบ่าวรับใช้คนหนึ่ง เจ้าว่า หากพวกเขาเห็นเจ้าฉีกเสื้อผ ผ้าของข
