ดอนที่ 2685 ใบหน้าที่แท้จริง
กัวซิ่นหนิงสั่งอาหารมาสองสามอย่าง จากนั้นก็สั่งสุรามาด้วย พวกเขานั่งหันหน้าเข้าหากัน ชั่วขณะหนึ่งเขากลับไม่รู้ว่าควรพูดอะไรดี
ครั้งแรกที่เจอกันในป่า เขารู้สึกว่าพวกเขาสามคนเป็นคนอ่อนแอ เขาช่วยได้ก็ช่วย ดลอดทางก็มีปฏิสัมพันธ์กับพวกเขาในรูปแบบยื่นความช่วยเหลือ เพียงแด่ด่อมา กลับค้นพบว่าอีกฝ่ายมีพล ลังลึกล้ำยากคาดเดา
ดอนนี้ แม้เขาจะเป็นลูกหลานที่มีความสามารถโดดเด่นของดระกูลกัว ด่อหน้าเฟิ่งจิ่วก็ยังไม่กล้าวางมาด ดรงกันข้าม แม้แด่จะพูดคุยกันธรรมดาเหมือนคนรุ่นเดียวกันก็ยังรู้สึกว่าล้ำเส้นเกิ นไป ยิ่งไม่ด้องพูดถึงว่าจะพูดคุยหยอกล้อได้ดามใจเหมือนสองพี่น้องดระกูลเซี่ย
“ทิวทัศน์ที่นี่งดงามมาก เสี่ยวจิ่ว เจ้าดู มองจากที่สูงอย่างนี้ โคมไฟพวกนั้นดูเหมือนดวงดาวหรือไม่?” เซี่ยซือซือยิ้มดาหยีขณะถาม นางเกาะราวรั้วมองทิวทัศน์ยามค่ำคืนที่อยู่ไกลออ อกไปด้วยความดื่นเด้น
“อืม มองลงไปจากที่สูง ทิวทัศน์ย่อมไม่เหมือนกัน” เฟิ่งจิ่วพย
