อะไรกันอยู่หรือ?”
“เสี่ยวจิ่ว พี่ชายกัวบอกว่าคืนนี้พวกเขาจะจัดงานเลี้ยง เชิญเราไปร่วมด้วย” เซี่ยอวี้ถังเอ่ย
“ไม่ล่ะ คืนนี้ข้าจะออกไปเดินเที่ยวหน่อย จากนั้นก็รีบกลับมาพักผ่อนเร็วๆ เตรียมออกเดินทางพรุ่งนี้” เฟิ่งจิ่วตอบ ก่อนจะนั่งลงข้างโต๊ะ เวลานี้ สาวรับใช้ยกชาและผลไม้มาให้ จากนั้น ก็ถอยออกไปอย่างนอบน้อม
กัวซิ่นหนิงเอ่ยว่า “ข้าเล่าเรื่องทั้งหมดให้ท่านพ่อฟังแล้ว ส่วนค่าตอบแทนที่ช่วยชีวิตผู้อาวุโสสูงสุด ท่านพ่อจะเป็นคนเตรียมให้เอง”
“อืม” เฟิ่งจิ่วรับคำ ท่าทางดูไม่ค่อยใส่ใจนัก
“ข้าคุ้นเคยกับเส้นทางในเมือง ในเมื่อพวกเจ้าจะออกไปเที่ยวเล่นข้างนอก ไม่สู้ให้ข้าพาพวกเจ้าไปดีหรือไม่!” เขาเสนอขึ้น
“เรื่องนี้…” สองพี่น้องตระกูลเซี่ยหันไปมองเฟิ่งจิ่ว
“อย่างนั้นก็รบกวนเจ้าแล้ว” เฟิ่งจิ่วเอ่ย กลับไม่ได้ปฏิเสธ
“ไม่ลำบาก” กัวซิ่นหนิงยิ้มๆ ก่อนจะยกชาขึ้นมาจิบหนึ่งคำ
