น ดูว่าเขาจะไปหรือไม่”
“ไม่เป็นไร อีกเดี๋ยวลองถามเขาดูก็ได้” เขายิ้มๆ ก่อนเอ่ยต่อว่า “อุตส่าห์ได้มาที่บ้านข้าแล้ว พวกเจ้าต้องพักอยู่สักหลายวันหน่อย ให้ข้าได้ทำหน้าที่เจ้าบ้านอย่างเต็มที่”
“เรื่องนี้…” เซี่ยอวี้ถังลังเล ก่อนตอบว่า “ก่อนหน้านี้ข้าได้ออกไปสอบถามระยะทางจากเมืองนี้ไปถึงที่บ้านข้า กลับมาก็บอกเสี่ยวจิ่ว เขาบอกว่าพรุ่งนี้พวกเราก็ต้องไปแล้ว อาจจะไ ไม่ได้อยู่ที่นี่นานนัก”
“จะไปพรุ่งนี้แล้วหรือ? รีบขนาดนี้เชียว?” กัวซิ่นหนิงตะลึงงัน
“ใช่แล้ว! พวกเราออกจากบ้านมาหลายวันแล้ว ท่านพ่อท่านแม่ที่อยู่บ้านจะต้องเป็นห่วงมากแน่ๆ ตอนนี้ออกมาแล้วย่อมต้องรีบกลับไปให้เร็วที่สุด”
กัวซิ่นหนิงพยักหน้า ตอนอยู่ในป่าพวกเขาก็บอกแล้ว พวกเขาไม่ได้หลงทางเพราะออกมาฝึกวรยุทธ์จริงๆ แต่ถูกส่งตัวเข้ามาในป่านั้นผ่านค่ายกลเคลื่อนย้ายด้วยความผิดพลาด และเพราะเหตุผ ผลนี้ คนในบ้านของพวกเขาจึงไม่รู้ว่าตอนนี้พวกเขาปลอดภัยดีหรือไม่
ได้ยินเสียงประตูเปิดแอ๊ด เฟิ่งจิ่วที่ยามนี้ดูสดชื่นกระปรี้กระเปร่าเดินออกมา “คุย