กเราเจอการโจมตีจากฝูงหมาป่า”
เล่ามาถึงตรงนี้ สีหน้าของเขาดูซับซ้อน “หมาป่าฝูงนั้นมีหลายสิบตัว ในนั้นมีหมาป่าอสูรที่เป็นถึงสัตว์ร้ายระดับอสูรศักดิ์สิทธิ์ โดยเฉพาะราชาหมาป่าตัวนั้นที่เป็นสัตว์ร้ายระดับส สัตว์เทวะ เพื่อทำให้ฝูงหมาป่าถอยทัพไปให้ได้ ผู้อาวุโสสูงสุดและท่านลุงซุนจึงไปสู้กับราชาหมาป่าตัวนั้น สุดท้ายทั้งสองต่างก็บาดเจ็บกลับมา โดยเฉพาะผู้อาวุโสสูงสุด เขาบาดเจ็บร้าย ยแรงที่สุด
การต่อสู้ครั้งนั้นทำให้ทุกคนต่างบาดเจ็บ หนำซ้ำยังบาดเจ็บไม่เบาด้วย ทว่า ในการต่อสู้ครั้งนั้น เฟิ่งจิ่วกับสองพี่น้องตระกูลเซี่ยกลับไม่ได้บาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย”
ฟังมาถึงตรงนี้ สีหน้าหนักอึ้งของผู้นำตระกูลกัวปรากฏแววสงสัย “แม้แต่พวกเจ้ายังบาดเจ็บ แต่พวกเขาสามคนไม่บาดเจ็บเลย? นี่มันเพราะอะไรกัน?”
“นั่นน่ะสิ! แม้แต่พวกข้ายังบาดเจ็บ พวกเขาสามคนกลับไม่บาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย พูดไปแล้วใครจะเชื่อ?” เขาพึมพำ ก่อนยิ้มขม “ตอนนั้นข้าเองก็ถามอย่างนี้เหมือนกัน พวกเขาบอกว่า เพราะ
