่ง จากนั้นก็เอ่ยว่า “พวกเจ้าพักที่เรือนนี้ก่อนก็แล้วกัน! ที่นี่มีห้องหลายห้อง พวกเจ้าอยู่ด้วยกันก็ดูแลกันเอง หากมีอะไรอีกก็สั่ งบ่าวรับใช้ได้ ข้าค่อยมาหาพวกเจ้าตอนหัวค่ำ”
“อืม” เฟิ่งจิ่วรับคำ พยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นก็เห็นเขาหันตัวเดินออกไป
เซี่ยซือซือผลักประตูเข้าไปดูห้องหับเหล่านั้น ก่อนถามว่า “เสี่ยวจิ่ว พวกเราจะพักที่นี่หรือ? พวกเราจะอยู่นานเท่าไร?”
เฟิ่งจิ่วหันไปมองเซี่ยอวี้ถัง “เจ้าไปสืบข่าวมาหน่อย ที่นี่อยู่ห่างจากบ้านของพวกเจ้าไกลขนาดไหน อีกอย่าง สั่งให้คนเตรียมน้ำร้อนให้ข้าด้วย ข้าจะอาบน้ำ”
“ได้” เซี่ยอวี้ถังรับคำ เขาหันไปกำชับน้องสาวเขาประโยคหนึ่ง ก่อนจะเดินออกจากเรือนไป
เพราะเฟิ่งจิ่วคอยปกป้องพวกเขาตลอดการเส้นทาง กอปรกับสัตว์คู่พันธสัญญาของเขาก็เป็นเฟิ่งจิ่วที่ช่วยผูกให้ ฉะนั้นสำหรับเขา ตำแหน่งของเฟิ่งจิ่วในใจของเขาได้เปลี่ยนไปนานแล้ว ด้วยเหตุนี้พอถูกเขาสั่งจึงไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรไม่ถูกต้อง ตรงกันข้ามกลับรู้สึกว่าเป็นเรื่องสมเหตุสมผลอยู่แล้ว
“เจ้าตัวน้อย มานี่” เฟิ
