วคราว พักผ่อนให้เต็มที่ หากต้องการอะไรสั่งบ่าว วรับใช้ได้เลย”
“ขอบคุณผู้นำตระกูล” ทั้งสามรับคำ จากนั้นก็ตามกัวซิ่นหนิงออกไป
ชายวัยกลางคนคนเดิมอดขมวดคิ้วไม่ได้ เขาก้าวเข้าไป เอ่ยว่า “ผู้นำตระกูล สามนี้เป็นใครควรถามให้ชัดเจน เหตุใดจึงปล่อยให้พวกเขาไปแล้วเล่า?”
ผู้นำตระกูลกัวมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนกล่าวว่า “ผู้อาวุโสสูงสุดก็บอกแล้วต้องต้อนรับพวกเขาให้ดี นั่นย่อมต้องมีเหตุผลอยู่แล้ว ส่วนจะเป็นเพราะเหตุผลอะไร รอให้ผู้อาวุโสสูงสุดกับ อาวุโสซุนพักผ่อนก่อนแล้วค่อยคุยกันอย่างละเอียดก็แล้วกัน!”
ชายวัยกลางคนกำหมัด สุดท้ายก็พยักหน้า ก่อนจะหันตัวเดินออกไป
ผู้นำตระกูลกัวมองเขา ลอบทอดถอนใจเงียบๆ ใครเล่าจะคาดคิด การออกเดินทางครั้งนี้จะทำให้สูญเสียลูกหลานตระกูลกัวไปหลายคนอย่างนี้? เพียงแต่ สรรพสิ่งไม่จีรังยั่งยืน โลกภายนอกโหดร้าย เส้นทางแห่งเซียนเดิมก็ไม่ง่ายอยู่แล้ว ใครจะบอกได้ว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้นอีก?
กัวซิ่นหนิงพาพวกเขาสามคนมาที่เรือนหลังหนึ
