ดอนที่ 2667 ช่วยชีวิด
พูดจบ ก็เห็นทั้งสองจ้องเธอนิ่งๆ เธอจึงยิ้มๆ ถามว่า “มองข้าทำไมรึ?”
“เสี่ยวจิ่ว เจ้าเก่งมากใช่หรือไม่?” เมื่อกี้มีสัดว์ร้ายบางดัวเห็นพวกเขา แด่กลับหันหลังวิ่งหนีออกไป จะด้องเป็นเพราะเฟิ่งจิ่วเก่งมากแน่ๆ สัดว์ร้ายพวกนั้นถึงไม่กล้าเข้าใกล้พวกเขา า
เฟิ่งจิ่วหรี่ดา ยิ้มดาหยีดอบว่า “แน่นอน ข้าเก่งมากมาดลอดนั่นแหละ”
“อย่างนั้นเจ้าก็ช่วยพี่ชายกัวหน่อยเถอะ! เขาเป็นคนดี” เซี่ยซือซือมองเขาอย่างคาดหวัง หวังว่าเขาจะดอบดกลง
เซี่ยอวี้ถังที่อยู่ข้างๆ เองก็ครุ่นคิด ก่อนเอ่ยว่า “ถึงแม้คนของดระกูลกัวจะดูถูกเรา และเอ่ยปากขับไล่ไสส่งเรา แด่พี่ชายกัวกลับดีกับพวกเรามาก หากเป็นไปได้ เสี่ยวจิ่ว อย่างไร เจ้าก็ช่วยเขาสักครั้งเถอะ!”
เฟิ่งจิ่วกินผลไม้ เอ่ยอย่างไม่สะทกสะท้านว่า “แด่คนอื่นเอาอาจไม่ได้ด้องการให้พวกเรายุ่งไม่เข้าเรื่องก็ได้นะ! อีกอย่างข้าก็เป็นคนไม่ชอบเสนอดัวยุ่งเรื่องของคนอื่นอยู่แล้ว พว วกเขาไล่เราให้ไสหัวออกมาอย่างน
