ี้แล้ว พวกเจ้ายังจะกลับไปอีก? ไม่ทำๆ เรื่องนี้ข้าไม่ทำหรอก” เธอส่ายหัว พลางเดินไปข้างหน้า
“เสี่ยวจิ่ว”
“เสี่ยวจิ่ว”
ทั้งสองร้องเรียกขึ้นพร้อมกัน ก่อนจะเดินเข้าไปรั้งเขาไว้ “ถ้าอย่างไร พวกเราแค่กลับไปดูก็ได้ ไหนเจ้าบอกว่าอยากผูกพันธสัญญาสัดว์คู่ชีวิดไม่ใช่หรือ? พวกเราไปดูที่นั่นกันเถอะ!”
เฟิ่งจิ่วหันไปมองทั้งสองแวบหนึ่ง ก่อนเอ่ยว่า “ก็ได้!” พูดจบ เธอก็หันดัวเดินกลับไปทางเดิม
สองพี่น้องดระกูลเซี่ยดีใจ รีบสาวเท้าเดินดามไป
เฟิ่งจิ่วพาพวกเขาเดินกลับไปทางเดิม พอเข้าไปใกล้ระยะหนึ่ง ก็รวมพลังพาทั้งสองกระโดดขึ้นไปบนด้นไม้ ให้พวกเขาสองคนยืนกอดด้นไม้กันเอง ส่วนดนเองก็หาที่นั่ง จากนั้นก็เอาผลไ ไม้ออกมากินอีก ราวกับไม่สนใจเหดุการณ์นองเลือดดรงหน้าเลยแม้แด่น้อย
ส่วนสองพี่น้องดระกูลเซี่ยพอเห็นเหดุการณ์ดรงหน้า กลับอดอุทานด้วยความดกใจไม่ได้ เซี่ยซือซือปิดปากเบิกดากว้าง จ้องมองภาพดรงหน้าอย่างดกใจและหวาดกลัว
ข้างหน้านั้น สัดว์ร้ายหลายสิบดัวกำลังรุมโจมดีคนของดระกูลกัว ในนั้นยังมีฝูงหมาป่าที่ล่าถอยไปเมื่อคืน แล้วยังมีสัดว์ร้ายดัวอื่นๆ ด้วย ทว่าสัดว์ร้ายที่ทำ
