ะบี่อันดุดันบั่นคอของสัตว์ร้ายตัวนั้นให้ขาดในพริบตา เลือดสาดกระเซ็น ชายวัยกลางคนล้มนั่งลงไปบนพื้น
“ท่านลุงซุน!”
กัวซิ่นหนิงมือหนึ่งถือกระบี่รีบเดินเข้ามาประคองเขา พลางคอยระวังสัตว์ร้าย และถอยกลับไปข้างๆ ชายชราที่หมดสติไปด้วย
พวกคนที่คอยคุ้มกันชายชราเวลานี้ร่างกายก็เต็มไปด้วยรอยเลือดเช่นกัน เลือดที่เปื้อนใบหน้าก็ไม่รู้ว่าเป็นของพวกเขา หรือเป็นของสัตว์ร้ายกันแน่ พวกเขาฆ่าฟันจนดวงตาแดงก่ำ เฝ้ าคุ้มกันด้วยชีวิต
“อึก!”
เพื่อปัดป้องการโจมตีที่อันตรายถึงชีวิตให้ชายชรา กัวซิ่นหนิงถูกราชาหมาป่าสีขาวหิมะที่ไม่รู้โผล่มาจากที่ใดพุ่งชนกระเด็นออกไป แรงกระแทกมหาศาลพุ่งเข้ามา ทำให้เขาล้มกระเด็น นออกไปอย่างเสียศูนย์ เลือดลมในร่างกายปั่นป่วน ก่อนที่จะอักเลือดออกมา
“ซิ่นหนิง!”
ชายวัยกลางคนรีบเอามือยันต้นไม้ลุกขึ้นยืน แต่ครั้งเห็นราชาหมาป่าที่ย่างกรายเข้ามาทีละก้าวๆ ด้วยสายตาดุร้าย เขาพลันสั่นสะท้านไปทั้งตัว…
ในอีกด้านหนึ่ง
ได้ยินเสียงสัตว์ร้ายดังมาจากข้างหลัง สองพี่น้องตระกูลเซี่ยมองหน้ากั
