นแวบหนึ่ง ลังเลเล็กน้อย ก่อนที่เซี่ยอวี้ถังจะถามขึ้นอย่างระมัดระวัง “เสี่ยวจิ่ว เสียงสัตว์ร้ายข้างหลังนั่น เ เกิดอะไรขึ้นงั้นหรือ?”
เฟิ่งจิ่วหยักยิ้มมุมปาก “ยังจะเกิดอะไรขึ้นได้อีก? ราชาหมาป่าของหมาป่าฝูงนั้นกลับมาแก้แค้นน่ะสิ น่าจะพ่วงด้วยสัตว์ร้ายตัวอื่นด้วยกระมัง! ถึงอย่างไรสัตว์ร้ายพวกนั้นก็ตามพวกเข ขามาตลอดทางอยู่แล้ว”
“หา? ตามมาตลอดทาง? ทำไมพวกข้าไม่รู้เรื่องเลย?” สองพี่น้องตระกูลเซี่ยถามขึ้นพร้อมกัน
“คนของตระกูลกัวยังไม่รู้ แล้วพวกเจ้าจะไปรู้ได้อย่างไรเล่า!” เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ ก่อนเอาผลไม้ลูกหนึ่งออกมากิน
“ยะ อย่างนั้นคนของตระกูลกัวจะรอดหรือไม่?” เซี่ยอวี้ถังถามอย่างลังเล
เซี่ยซือซือได้ยินอย่างนั้นก็อดเป็นห่วงไม่ได้ นางหันไปมองเฟิ่งจิ่วที่กำลังกินผลไม้อย่างสบายใจ “พี่ชายกัวจะรอดหรือไม่?”
เฟิ่งจิ่วเอียงหัวครุ่นคิดเล็กน้อย “เดาว่าคงยากมาก”
