ลูกหลานตระกูลกัวอีกคนตะโกนเสริม จ้องพวกเฟิ่งจิ่วด้วยสีหน้าขึ้งเคียด
“เหอะ! พวกข้าจะรอดู ไม่มีการคุ้มครองจากพวกข้า พวกเจ้าสามคนจะรอดออกไปจากที่นี่ได้อย่างไร!”
“ไสหัวไป! ไม่ต้องมาตามพวกข้าอีก!”
“ไสหัวไปเลย ไปตอนนี้เลย!”
เสียงก่นด่าดูแคลนมากมายดังขึ้น ทำให้สองพี่น้องตระกูลเซี่ยรู้สึกแย่และลำบากใจ แต่พวกเขากลับไม่พูดอะไร เพียงยืนอยู่ข้างเฟิ่งจิ่วเงียบๆ
พวกเขาเองก็เป็นลูกหลานตระกูลผู้ดีเหมือนกัน เป็นครั้งแรกที่ถูกคนก่นด่าเช่นนี้ ซ้ำยังเป็นคนที่รู้จักกันมาหนึ่งวัน ผ่านความเป็นความตายมาด้วยกัน สำหรับพวกเขา นับว่าเป็นคนกันเอง งแล้ว ตอนนี้กลับเปลี่ยนท่าทีและขับไล่ไสส่งพวกเขา
พวกเขาเองก็ไม่ได้ทำเรื่องเลวร้ายอะไรขนาดนั้น แต่คนของตระกูลกัวกลับด้อยค่าพวกเขา ดูแคลนพวกเขา และคำพูดของเฟิ่งจิ่วก็กลายเป็นชนวน ทำให้เพลิงโทสะของพวกเขาปะทุออกมา ออกปาก ไล่พวกเขาอย่างทนไม่ไหวในที่สุด
“ใจเย็นกันหน่อย”
กัวซิ่นหนิงพยายามพูดให้พวกเขาใจเย็น อย่าทำอะไรวู่วาม แต่เพราะแต่ละคนล้วนบาดเจ็บ ตอนนี้ยิ่งเห็นอาการของผู้อาวุโสส
