กกระปรี้กระเปร่า
หลังจากกินผลไม้ พวกเขาก็ออกเดินทางไปกับคนของตระกูลกัว ตลอดเส้นทาง บางครั้งก็เจอสัตว์ร้ายบ้าง เพียงแต่ไม่ได้ปรากฏตัวเป็นฝูงอีก ด้วยเหตุนี้คนของตระกูลกัวจึงรับมือได้ไม่ยากนัก
เพียงแต่ ขณะที่เวลาล่วงเลยมาถึงยามเที่ยงวัน เสียงตะโกนพลันดังมาจากด้านหน้าของคณะเดินทาง
“ผู้อาวุโสสูงสุด!”
“ผู้อาวุโสสูงสุด!”
พวกเขาที่เดินอยู่ข้างหลังมองไปข้างหน้า เหมือนว่าชายชราที่เดินอยู่ข้างหน้าหมดสติไปแล้ว ทุกคนรุมล้อมและตะโกนเรียกด้วยความแตกตื่น
“ผู้อาวุโสสูงสุดเป็นอะไรไป? ทำไมจู่ๆ จึงหมดสติไป?”
“ผู้อาวุโสสูงสุดหน้าซีดมาก เหงื่อไหลทั้งตัวเลย”
ฟังคำพูดของทุกคน พวกเฟิ่งจิ่วเดินเข้าไป เพียงแต่ ด้านหน้าล้วนเป็นคนของตระกูลกัวรุมล้อมกันอยู่ พวกเขาจึงเบียดตัวเข้าไปไม่ได้ ได้แต่มองผ่านช่องว่างอันเล็กน้อยเข้าไป เห็นผู้อาวุโสสูงสุดหมดสติ และกัวซิ่นหนิงกำลังถอดเสื้อตัวนอกของเขาออก
“อาจเพราะบาดแผลแย่ลง” ชายวัยกลางคนเอ่ย แววตาดูกังวล
เฟิ่งจิ่วมองเห็นจากช่องว่างเล็กๆ หลังจากที่กัวซิ่นหนิงถอดเสื้อตัวนอกของชายชราออก ก็เห็นบาดแผลตรงหัวไหล่ของชายชรา…
………………………………….
ตอนที่ 2662 กังวล
ผ้าสีขาวที่พันแผลไว้เปียกชุ่มไปด้วยเลือดสีแด
