ลือดที่ลูกหลานตระกูลกัวได้รับบาดเจ็บกระจายออกไปตั้งนานแล้ว กลิ่นแรงขนาดนี้ รอบข้างกลับไม่มีสัตว์ร้ายจู่โจมมาอีก มันดูผิดปกติ” กัวซิ่น หนิงครุ่นคิด นึกไม่ออกว่ามีเหตุผลใดที่ทำให้ค่ำคืนนี้เงียบสงัดถึงขนาดนี้
ไม่ว่าใครที่มีประสบการณ์ฝึกวรยุทธ์ข้างนอกล้วนรู้ดี ในป่าที่มีสัตว์ร้ายปรากฏตัวและเต็มไปด้วยอันตรายมากมายอย่างนี้ โดยเฉพาะในค่ำคืน กลิ่นคาวเลือดยิ่งดึงดูดให้สัตว์ร้ายคลุ้มคลั่ง งได้ แต่นอกจากฝูงหมาป่าที่สู้กับพวกเขาเมื่อกี้ กลิ่นคาวเลือดนี้กลับไม่ได้ดึงดูดสัตว์ร้ายตัวอื่นมาอีก
จุดนี้ ไม่ค่อยปกตินัก เพราะตอนแรกเขาคิดว่า คืนนี้จะต้องมีการต่อสู้กันยากลำบากเกิดขึ้นอีกครั้งแน่นอน แต่นึกไม่ถึงว่าจะเงียบสงบปานนี้
เฟิ่งจิ่วหัวเราะเบาๆ “ท่านคิดมากขนาดนี้ตลอดเลยหรือ? ไม่มีสัตว์ร้ายมาอีกไม่ถือเป็นเรื่องดีหรือ?”
แรงกดดันเทวะโบราณของเธอกระจายออกไปแล้ว กอปรกับพลังของกัวซิ่นหนิงก็ไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก ย่อมไม่อาจสัมผัสได้ถึงแรงกดดันเทวะโบราณของเธออยู่แล้ว
“จริงสิ จากที่นี่ไปต้องใช้เวลานานเท่าใดกว่าจะออก