สสูงสุดมีเลือดไหล แต่เห็นว่าเสื้อไม่ได้ขาด จึงชะงักงัน ถามว่า “ผู้อาวุโสสูงสุดบาดเจ็บหนักหรือไม่?”
“กลัวพวกเจ้าเป็นห่วง จึงพันแผลไว้ลวกๆ เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วค่อยกลับมา” ชายวัยกลางคนมองหน้าชายชราพลางถอนหายใจ
ได้ยินอย่างนั้น กัวซิ่นหนิงรู้สึกหนักอึ้งในใจ หากเป็นเช่นนี้ เกรงว่าจะบาดเจ็บไม่น้อย
“เอาละ ข้าไม่ได้เป็นอะไร พักหน่อยก็ดีแล้ว” ชายชราบอก พยักหน้ากล่าวว่า “ไปดูคนอื่นๆ หน่อยเถอะ! ข้าอยู่ทางนี้ไม่ต้องการเจ้า”
กัวซิ่นหนิงแม้ในใจเป็นห่วง แต่กลับยังคงรับคำ ก่อนจะหันตัวเดินไปดูคนอื่นๆ
ท่ามกลางความมืด นอกจากเซี่ยซือซือ ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าเฟิ่งจิ่วในชุดสีเขียวกำลังสาวเท้าเดินไปบริเวณนี้รอบหนึ่ง…
