ม่ได้ต่ำเลย เกรงว่า…
พวกเขาหันไปมองชายชราและชายวัยกลางคนที่เป็นผู้นำ สถานการณ์อย่างนี้ พวกเขาไม่มีความมั่นใจเลยว่าจะเอาชนะได้
“กรรซ์!”
พลันนั้น เสียงหอนของหมาป่าดังก้องท้องฟ้ายามกลางคืน เสียงหอนนั่นดังสะท้อนอยู่กลางอากาศ แยกไม่ออกว่าดังมาจากทิศใด แต่สิ่งที่รู้ก็คือสิ่งที่เปล่งเสียงหอนนี้ออกมาก็คือราช ชาหมาป่า
สิ้นเสียงหอนนั่น ฝูงหมาป่าที่กำลังเพ่งมองอยู่รอบๆ พลันส่งเสียงขู่ แต่ละตัวพุ่งโถมเข้ามา แยกเขี้ยวแยกเล็บกระโจนใส่เหยื่อของพวกมันทันที
หมาป่าอสูรพวกนั้นรวดเร็วมาก ชั่วขณะที่กระโจนเข้ามาพวกมันแยกเขี้ยวและเงื้อกรงเล็บเข้าใส่ทันที กอปรกับพวกมันมีจำนวนมาก ทำให้คนของตระกูลกัวตั้งตัวไม่ทัน ค่ายกลที่ยืนเรียงแ แถวกันเริ่มแตกออก โกลาหลวุ่นวายไปหมด
“ซี้ด! อ๊าก!”
“ชิ้ง!”
เสียงคำราม เสียงกรีดร้อง ดังประสานกับเสียงกระแสพลังที่ตวัดฟันออกไปพร้อมกับกระบี่และดาบ ดังก้องไปทั่วท้องฟ้ายามราตรี ท่ามกลางแสงดาบเงากระบี่ เลือดสาดกระเซ็น กลิ่นคาวเลือดกระจ