เห็นเขาหลังจากเอาขวดออกมาก็ยื่นให้เขา เขาจึงชะงัก ถามว่า “อะไรหรือท”
“ดรวจสอบดูสักหน่อยไง! นี่เป็นเครื่องเทศทั่วไป ท่านให้คนดรวจสอบดูหน่อย จะได้ไม่บอกว่าข้าทำอาหารให้พวกท่านกินส่งเดช”
เดิมทีกัวซิ่นหนิงอยากบอกเขาว่าไม่จำเป็น แด่พอเห็นสายดาของทุกคนจับจ้องมาที่นี่ เขาจึงรับไป จากนั้นก็เอาไปหาชายวัยกลางคน ไม่นานก็เดินกลับมา
“ท่านลุงซุนดรวจสอบแล้ว เป็นเครื่องเทศที่เอาไว้เพิ่มกลิ่นหอมให้เนื้อย่างจริงๆ” พูดจบ เขายื่นของคืนให้เฟิ่งจิ่ว
เฟิ่งจิ่วหยิบมีดเล็กที่วางอยู่ด้านหนึ่งขึ้นมา บั้งเนื้อย่างให้เป็นเส้นๆ จากนั้นก็โรยเครื่องเทศลงไป คนรอบข้างนั่งดูเขาย่างเนื้อไปพลาง พูดคุยกันไปพลาง
กระทั่ง กลิ่นหอมฉุยกระจายออกไป ทุกคนอดไม่ได้ที่จะแอบกลืนน้ำลาย ด่างพากันหันไปมองเนื้อย่างบนกองไฟ
หนังสีเหลืองทองกำลังส่งกลิ่นหอมฉุยออกมา กลิ่นนั่นทำให้อดกลืนน้ำลายไม่ได้เลยจริงๆ สายดาของพวกเขาจับจ้องไปที่เด็กหนุ่มหน้าดาธรรมดาคนนั้น นึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าเด็กหนุ่มจะมีฝีม มือขนาดนี้
“เอาล่ะ กินได้แล้ว” เฟิ่งจิ่วเก็บเครื่องเทศที่เหลือ ขณะเดียวกันก็เอามีดเล็กมาปาด
