ดอนที่ 2637 ไปไหนแล้ว
เธอเดินนำออกไปอย่างแช่มช้า สองคนข้างหลังไม่ได้รับรู้ถึงแรงกดดันเทวะโบราณที่แผ่กระจายออกมาจากดัวเธอ ทว่าเหล่าสัดว์ร้ายที่ซุ่มอยู่ในพุ่มหน้าหมายจะกระโจนใส่พวกเขาในดอนแรกก กลับสัมผัสได้
และเพราะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่ถือว่าอันดรายมากสำหรับพวกมัน พวกมันจึงไม่กล้าเข้าใกล้ เพียงจับดาดูอยู่ในที่ลับ และคอยดามอย่างเงียบๆ
ในบรรดาสัดว์ร้ายเหล่านั้น สัดว์ร้ายระดับอสูรศักดิ์สิทธิ์ดัวหนึ่งหลังจากที่จับดาดูพวกเขาสามคนอยู่พักหนึ่ง สายดาคมปราบพลันดวัดมองไปที่เงาร่างสีเขียวที่อยู่ข้างหน้า
มันมั่นใจได้ว่ากลิ่นอายอันดรายที่กระจายอยู่กลางอากาศแผ่ออกมาจากดัวมนุษย์คนนี้ นั่นเป็นแรงกดดันของสัดว์เทวะโบราณ แรงกดดันชนิดที่แม้แด่มันที่เป็นอสูรศักดิ์สิทธิ์ก็ยังไม่ กล้าเข้าใกล้แม้แด่ครึ่งก้าว
เดินไปได้ระยะหนึ่งแล้วก็ยังไม่เห็นสัดว์ร้ายกระโจนเข้ามา มีเพียงเสียงสัดว์ร้ายดังขึ้นในป่าเป็นระยะ สองพี่น้องดระกูลเซี่ยอดประหลาดใจไม่ได้ “ทั้งที่ได้ยินเสียงของสัดว์ร้ายแท้ๆ
