เขาก้าวเข้าไปผลักประตูห้องที่มีเพียงห้องเดียวในเรือนหลังนี้ หลังจากเข้าไปข้างใน กลับพบว่าข้างในว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย แต่ในเรือนหลังนี้ นอกจากห้องนี้ ก็ไม่มีห้องหรือลา านสวนที่อื่นอีกแล้ว
“ทำไมไม่มีคนเล่า? เสี่ยวซือ? เสี่ยวซือ?” เขาเริ่มแตกตื่น ตะโกนเรียกด้วยความเป็นห่วง แต่ก็ยังไม่มีเสียงตอบกลับ อดหันไปมองเฟิ่งจิ่วที่สาวเดินตามหลังมาไม่ได้ “ทำอย่างไรดี? เสี ยวซือหายไปแล้ว!”
เฟิ่งจิ่วสาวเดินช้าๆ มองห้องที่ว่างเปล่าห้องนี้ สายตาจับจ้องไปยังจุดใจกลางของห้องนี้ เธอสาวเท้าเดินเข้าไปอย่างแช่มช้าก่อน จากนั้นก็ก้าวเข้าไปสองสามก้าว ถอยหลังออกมาอีกสอง สามก้าว คล้ายกำลังวิเคราะห์อะไรบางอย่างอยู่ ผ่านไปไม่นาน ก็หันไปสังเกตผนังห้องรอบๆ อย่างละเอียด
“ที่นี่น่าจะมีเส้นทางลับ ลองหาดูหน่อย อาจมีกลไกอยู่บนกำแพง” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงเนิบช้า ขณะตรวจสอบผนังรอบๆ ไปด้วย
“กลไก?” เซี่ยอวี้ถังหน้าซีด ก่อนจะกัดฟันกรอด “สาวรับใช้คนนั้นกล้ารังแกน้องสาวของ
