ข้าได้อย่างไร!”
“ต้องมีคนสั่งแน่นอน ไม่อย่างนั้นสาวรับใช้คนหนึ่งจะกล้าทำเรื่องอย่างนี้ได้อย่างไร” เฟิ่งจิ่วเอ่ยลอยๆ ขณะใช้นิ้วมือไล่เคาะผนังเบาๆ
หาตามผนังห้องรอบหนึ่งแล้วก็ยังหาไม่เจอ เห็นเซี่ยอวี้ถังแตกตื่นจนยืนไม่ติดอยู่ตรงนั้น เธอถอยหลังไปยืนข้างประตู หลับตาแล้วครุ่นคิดอย่างละเอียด
คาดคะเนจากระยะเวลาที่สาวรับใช้คนนั้นพาเซี่ยซือซือเข้ามาที่นี่แล้วกลับออกไปก่อน หากมีกลไกก็น่าจะอยู่ข้างประตูกระมัง? นึกมาถึงตรงนี้ เธอลืมตา ก่อนสังเกตแถวๆ ขอบประตูอย่าง ละเอียด
ยามมือสัมผัสถูกอิฐก้อนหนึ่งแล้วพบว่ามันสามารถขยับได้ เธอออกแรงกดลงไป เห็นเพียงกลิ่นอายพลังวิญญาณในห้องพวยพุ่ง จุดใจกลางห้องที่เซี่ยอวี้ถังยืนอยู่พลันมีหลุมวนปรากฏใต้ เท้าของเขา หลุมวนนั่นดูดเซี่ยอวี้ถังลงไปข้างล่าง
“อ๊าก!”
เขากรีดร้องอย่างไม่ทันตั้งตัว ก่อนจะร่วงตกลงไปในหลุมวนและหายลับไป เฟิ่งจิ่วเห็นดังนั้นก็ขมวดคิ้ว จากนั้นก็รีบโถมตัวกระโดดตามลงไปด้วย…
ในเรือนหลังหนึ่งของจวนตระกูลหร่วน คุณหนูสามหร่วน หรือก็คือเด็ก
