กำลังยืนหน้าซีดอยู่ทางนั้น เขาสาวเท้าเข้าไปทันใด “เป็นเจ้าใช่หรือไม่! เจ้าทำใช่หรือไม่?”
“มะ ไม่ใช่ข้า ไม่ใช่นะ ไม่ใช่!”
เขาถอยหลังไปหลายก้าว พลางโบกมือปฏิเสธ แต่กลับไม่กล้ามองหน้าเขา ท่าทางแตกตื่นลนลานเช่นนั้น กลับทำให้เหล่าเด็กหนุ่มเริ่มเข้าใจอะไรขึ้นมารางๆ แล้ว
เฟิ่งจิ่วยืนดูอยู่ด้านหนึ่ง เธอกวาดมองเด็กหนุ่มพวกนั้น ก่อนจะหันไปมองเซี่ยอวี้ถัง บอกได้แค่ว่าเจ้าหนูนี่ดวงแข็ง หากเขาไม่ได้ลากเธอมาด้วย และประกอบกับเธอยืนอยู่ตรงนี้ พอดี เดาว่าเขาต้องลำบากแน่แล้ว
เห็นเซี่ยอวี้ถังบีบเค้นอยู่ตรงนั้น ไล่ต้อนเข้าไปทีละก้าวๆ เด็กหนุ่มอีกคนถอยหลังไปทีละก้าว กระทั่งสุดท้ายก็ขาอ่อนทิ้งตัวนั่งลงบนพื้น ยอมรับด้วยใบหน้าซีดเผือด
เธอยักคิ้วอย่างคาดไม่ถึง เพราะเธอเห็นเซี่ยอวี้ถังเพียงยืนด่าเด็กหนุ่มคนนั้นชุดใหญ่ จากนั้นก็ตักเตือนไปอีกชุดหนึ่ง สั่งให้เขาขอโทษและรับปากว่าต่อไปจะไม่ทำเช่นนี้อีก สุดท้า ายก็คืนมีดบินเล่มนั้นให้กับเขา
“เมื่อกี้เหตุใดมีดบินจู่ๆ ก็ร
